1
او مي دانست مرا خواهند كشت
و من مي دانستم او كشته خواهد شد
هر دو پيش گويي درست درآمد
او، چون پروانه اي، بر ويرانه هاي عصر جهالت افتاد
و من درميان دندان هاي عصري كه
شعر را
چشمانِ زن را
و گل سرخِ آزادي را مي بلعد
در هم شكستم.
ادامه مطلب

است كه در طول چند ساله اخير در مورد فرهنگ و ادبيات معاصر كرد در ايران به چاپ رسيده. در مقدمه كتاب چنين مي خوانيم:



